Friday, July 02, 2010

Wasted Chance

تمام آنها که مرا مرتعش می سازند ، فال قهوه می گیرند
این پاسخ به کدام ضربه ی واحدی ست که هیچ تبدیلی آنرا آنالیز نمی کند

پ . و . یک : فدای انگشتان فرانسوی ات ، کافه نشین عزیزم

پ . و . دو : من آخر این آرزو را با خودم به گور خواهم برد ، که سر چهارراهی بایستم و به اولین مادمازل بزک کرده که بی خیال می گذرد بگویم
جوووون

4 comments:

شبلی said...

این که یک آرزوی دست نیافتنی نیست. با کمی پررویی میشود به آن جامه عمل پوشاند

Saeid Sazesh said...

به مهرک

آنچه نیازمند بودی برای راهنماییم بدانی داشتی
ممنونم از راهکار جالبت برای تحقق آرزویم ولی آنچه من دنبالش هستم ، داشتن پر رویی نیست ، یافتن مادمازلی بزک کرده است که بی خیال از کنارم بگذرد، تا من یک جووون آبدار نثارش کنم
بگذریم
راه حلت در من فرح ایجاد کرد و کلی خندیدم

شبلی said...

پارسال که ایران بودم یه مادمازلایی دیدم که از خود ستاره های هالیوودم بیشتر بزک دوزک کرده بودن! توی بعضی خیابونا هم که میرفتم از دیدن ظاهر نامآنوس جوانها دلم برای تهرانی که میشناختم تنگ میشد
بالاخره تابستونه و دوباره باید بچسبن
!خایه گوسفندو دیگه

Saeid Sazesh said...

به مهرک

اتفاقاً این چند وقت به دلایلی هفته ای یه بار سروکارم از خاکسفورد به ونک افتاده بود ، وه که چه دل انگیز فضایی ست. البت که آنان را دنبلان گوسفند جواب نمی دهد شایسته است که چونان گاو بود